!وقتی آدمیت محبوب خواهد شد

مثل این که قرار است دوباره کسی محبوب شود. کسی مرده است و قرار است از این به بعد او را دوست داشته باشیم، تکریم کنیم، آثارش را بخوانیم و بزرگ‌مرد مشروطه‌نویس لقبش دهیم.
افکار عمومی بعد از مرگ شخصیت‌ها به کار می‌افتد و احتمالا نگرشی مثبت به آنها نشان می‌دهد. بعد از مرگ آن شخصیت، زنده ها احساس خواهند کرد که دیگر در گیتی مانندش را نخواهند یافت. شخصیت‌ها اسطوره و افسانه می شوند و به همین سان تبدیل به نمادی از امیدها و آروزهای مردم یک جامعه می‌شوند.
و این جبر سرنوشت افرادی همچون فریدون آدمیت است که مدتها  گوشه عزلت گزیده بود. کتاب هایش از کتابخانه‌ها جمع شد و آنهایی که ماندند بعد از بیست و اندی سال اجازه تجدید چاپ گرفتند ولی چون زمان مرگشان فرا رسیده است رسانه‌ای‌های همچون ما به یاد او افتاده ایم و در رسایش قلم می‌زنیم. او را می‌ستایم و محبوبش می‌کنیم در میان کسانی که حتی سطری از افکارش را نمی‌دانند.
بگزارید به احترام مرگش سکوت کنیم و فقط بنویسم آدمیت  به خاطر 
"فکر آزادی و مقدمه نهضت مشروطیت"، "اندیشه های میرزا آقاخان کرمانی"،
"اندیشه های میرزا فتحعلی آخوندزاده"، "اندیشه های طالبوف تبریزی"،
"اندیشه ترقی و حکومت قانون"، "فکر دموکراسی اجتماعی در نهضت مشروطیت ایران"،
"ایدئولوژی نهضت مشروطیت ایران"  ماندگار خواهد بود.

                                

| + | نوشته شده توسط اسماعیل حق پرست در یکشنبه 11 فروردین1387 ساعت 12:30 | |