پرسشگری از آن دسته کارهای جذاب است. مواجهه مستقیم با افکار عمومی. این روزها درگیر پرسشگری برای انتخابات مجلس هشتم بوده‌ام و قصد دارم  ادامه این پست را به همین پرسشگری اختصاص بدهم و یا صحیح‌تر به هراس مردم. تعجب نکنید! هراس!. در این پرسشگری به اعتراف تمام دوستان درگیر در این پروژه، هراس جای مشارکت را بین مردم پرکرده بود. هراس از هرگونه ابراز عقیده سیاسی، هراس از انتخابات و هراس ازحکومت.

متاسفانه "هراس از سیاست" جای "مشارکت در سیاست" را در جامعه ما گرفته است. مشارکت سیاسی رکن اساسی اصلاح و پیشرفت یک جامعه است. جامعه برای اصلاح خود نیاز به مردمانی دارد که به آینده سیاسی جامعه خود اندیشه کنند و در پرتوی همین اندیشه تصمیم بکیرند و عمل کنند. حضور در انتخابات یکی از ارکان مشارکت سیاسی است که باید در سایه‌ی قضاوت حزبی و فرآیند اجتماعی سالم صورت گیرد؛ و نه در هراس اجتماعی(!) که سرچشمه‌‌ی آن ترس از برخورد حکومت و یا محرومیت از حقوق شهروندی است.