این روزها گروهی اینترنتی اعلام موجودیت کرده است که قصدش جهادمجازی است، و یا به تعبیر خود هک وبلاگ های غیر اخلاقی و ضد انقلاب(!).

و اما چند نکته؛ از خصلت های فضای مجازی تکثر و آزادی است. هکرها بی شک تروریست های مجازی  هستند چرا که بی شک ناقض آزادی بیان و تکثر آرا هستند. هکرهای اسلامی که عنوان جهاد مجازی را برای عمل شان انتخاب کرده اند نیز در همین دسته طبقه بندی می شوند. چرا که آنان نیز برپایه عقیده و ایدئولوژی خود دست به حذف مخالفین می زنند.

نکته ای دیگر این که حق حذفگردن از مجموعه ای وقتی پدید می آید که ما خود را صاحب آن فضا بدانیم؛ با این شرح  آیا گروه جهادمجازی صاحب وبلاگستان فارسی است؟ و آیا فقط همگیشان و هم پیمانان این گروه حق حضور در وبلاگستان فارسی را دارد؟!

ریشه ی شکل گیری تمامیه این گروه ها همان بنیادگرایی های دینی است که اجازه نمی دهد مخالف را حتی در پلاریزه ترین فضا ها  تحمل کنند. این تفکرات به آنها اجازه می دهد(به خوانید تکلیف می کند) به راحتی دست به حذف بزنند و منادیان تفکرات دیگر را دشمن بخوانند و خود را سربازآسمان!

واما نکته ای جالب تر و قابل توجه تر این که مفهوم جهادمجازی چیزی فراترو حتی متفاوتی از مفهوم برداشت شده ی اینگونه گروهها است. جهاد مجازی در حقیقت جهاد بین دولت ها در عصر ارتباطات  است، و یا به تعبیری دیگر نگرانی استفاده از رايانه برای حملات تروريستی گروه‌های فروملی عليه دولت‌ها و گاه دولت‌ها عليه يكديگر ‌است.

در بحث آکادمیک جهادمجازی دین و ایئدولوژی جایی ندارد و به قول دکترعاملی(استادارتباطات دانشگاه تهران)«به نظر می‌آيد اينترنت هر روز بيشتر از گذشته به ابزاری برای سياست و جدال ميان دولت‌ها و نه اديان تبديل شده‌است. چرا كه خداوند مرجع جهانی شدن است.»